Van niet sporten naar yogales geven…


Als je me 6 jaar geleden had verteld, dat ik dagelijks met plezier met sport bezig zou zijn en zelfs met veel plezier yogalessen zou gaan geven… had ik echt heel hard gelachen. En mijn omgeving waarschijnlijk nog veel harder. Manda en sporten, twee woorden die niet in 1 zin pasten.


Ik had al jaren allerlei vage klachten, dan weer hier pijn, dan weer daar last. Het was meestal niet heel ernstig, maar er was altijd wel iets. Zo kwam ik ook al 2 jaar lang met enige regelmaat bij de fysio, omdat of mijn nek, of mijn schouders of mijn rug vast zat. En daar ging het mis. Ik kreeg het advies om misschien eens te gaan bewegen. Ik had nog nooit zo’n stom advies gehoord. Niet altijd even prettige massages waren toch zeker beter dan bewegen. Toch heb ik me laten overhalen om in plaats van liggen op een massagetafel (iets wat ik overigens heel goed kan) in sportkleding naar de oefenzaal te komen. Ik hoef vast niet te vertellen, hoe het met mijn conditie, kracht en uithoudingsvermogen was. Ik besloot het een kans te geven. Ik begon met één keer in de week yinyoga en een keer fitness. Yinyoga was, zo stond in de folder, een hele rustige vorm van yoga. Dat sprak me wel aan, het woord rustig. Het was dan misschien wel een rustige vorm van yoga, ik werd er vooral onrustig van. En dan was er ook nog de fitness… tja… dat vond ik vooral stom. Het was allemaal zwaar en moeilijk en de spierpijn… Ik heb wat lopen klagen en mopperen.


Toch merkte ik dat mijn conditie beter werd, mijn stabiliteit ging vooruit, ik werd leniger, rustiger tijdens de yoga. Ik begon te wennen aan het bewegen. Ik besloot om nog een extra keer in de week te gaan fitnessen. Het heeft even geduurd en de eerste keer dat tijdens het sporten, hardop zei: ik vind het eigenlijk wel leuk… Schrok ik daar ook nog van. Kon het echt, dat ik dit leuk vond? Ik voelde me er goed bij. Dat zorgde er voor dat ik steeds vaker naar de fitness ging. Ik heb met verschillende groepslessen meegedaan en ook dat was altijd gezellig. Het is langzaam mijn leven ingeslopen. Vooral mijn interesse in yoga was gewekt. Na vele twijfels, heb ik 2 jaar geleden besloten om een hatha yoga opleiding te gaan doen. Voor mezelf, zeker niet om les te gaan geven. Net als de yinyoga opleiding, dat was ook een cadeautje voor mezelf.  Al snel nadat ik was begonnen met bewegen, ging ik ook steeds meer kijken naar wat ik at. Ik merkte bijvoorbeeld dat ik snel moe werd, na het eten van bepaalde producten. Ik las boeken over voeding, zocht op internet, keek documentaires en langzaam paste ik mijn voedingspatroon aan. Het zorgde ervoor dat ik me nog beter ging voelen.


In de fitnesszaal werd ik elke keer weer uitgedaagd om een stapje verder te gaan. En elke keer riep ik weer: “Dat kan ik echt niet!” En elke keer weer stond ik versteld van mezelf, ik kon het wel! Van vele kleine overwinningen ging ik naar 3 hele grote. Skiën, een invalles van de yoga verzorgen en MudMasters. Wat was het spannend, maar ook ontzettend leuk! Drie dingen waarvan ik nooit had kunnen bedenken dat ik het zou doen, laat staan dat ik het ook nog leuk zou vinden. Na de eerste invalles, mocht ik vaker invallen. En inmiddels mag ik op dinsdagavond hathayoga geven en op zaterdagochtend yinyoga. Elke keer weer geniet ik daar ontzettend van. Of ik nog een keer ga skiën? Wie weet… En of ik nog een keer meedoe aan MudMasters? Afgelopen week vroeg mijn dochter, zullen we samen meedoen? Ik geef toe, ik heb even getwijfeld, maar… ja, wij gaan samen meedoen!